Eminim herkesin aklına gösteriş dendiğinde ilk gelen; malla mülkle yahut gezip görülen yerlerle ilgili olan maddi şeylerdir.Açıkçası benim de öyle.Ancak insanın sahip olduklarını maddi ve manevi olarak ikiye ayırmalıyız.İnsanlar sahip oldukları her şeyin gösterişini yapma eğilimindedir ve insanlar kendilerini diğer insanlara , kaba tabiriyle , pazarlarken manevi gösterişte de bulunurlar ki; bu da modern çağda daha çok ''para'' etmektedir.
İnsanların büyük bir çoğunluğu halen daha zenginlere dalkavukluk peşinde.Ancak ekonomik durumu en azından 'idare eder ' düzeyde olan insanlar da zaman zaman maneviyat arayışı içine girerler.Bu da ekonomik olarak idare eder bir insanın bir diğerine manevi gösteriş yapmasına sebep olur ki günümüzde maddi gösteriş yapmak isteyen insan sayısı kısmen azalmakta ve manevi gösteriş yapan insan sayısı da hayli artmaktadır. Hatta maddi gösteriş yapmaktan çekinen insanlar manevi gösterişi hiç utanmadan yaparlar ve takdir görürler.
Atış serbest. Altın bileziklerini koluna takar altının kadar gösteriş yaparsın ancak; düşünce dünyan görünmezdir.Zaman zaman olmadığın insan olduğuna kendini bile inandırırsın.Sahip olmadığın düşünce dünyasına sahip olduğunu karşındakine rahat bir şekilde inandırabilirsin.
Tabii ki güzel özelliklerinden bahsedersin; anlayışlı olmak, yardımsever ve düşünceli olmak; bencilliği arka plana itmek, hile yapmaya ihtiyacı olmayan bir insan olmak gibi bir sürü özelliğini sıralarsın. Nasıl olsa kapalı kutu.Karşındaki maneviyatçının gözünde ,maddiyatçının karşısındaki zengin gibi , parlarsın.Taa ki o özelliklerin sende barınmadığını karşındaki anlayana kadar.
Sonrası mı..senden başka insan mı yok. Ne kaybederim ki.Bu gösterişi cebimden mi yaptım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder